'Zaman Kaybolmaz' okuyucuyla buluştu

Hayat “gemi” mi bilmiyorum; “gemicilik” olduğu gerçektir. Yaşandıkça ve akılda tutuldukça daha iyi seyrüsefer ederiz.

Herkes kendi talihinin mimarıdır.

Yaşadıkları, an be an insanı oluşturur ve arkasında bıraktıkları, farkına varmadan önüne geçer.

Kader, gaipten yayılmaz. İnsan, kaderini kendi yazar.

[İlber Ortaylı]


“Zaman” kavramıyla iç içe yaşayan biri zamanı nasıl değerlendirir? Ortaylı zamanın kaybolduğuna inanmıyor “Zamanın kaybolmuşu yoktur. Yaşanan her şey, -müspet, menfi- bizi inşa eder. Yalnız bizi değil, bizden sonraki kuşakları da... Yaşadıklarımızı ‘anında’ belki en iyi şekilde inşa edemeyiz. Ama, onları ‘değerlendirdiğimiz’ vakit; gelecek daha ‘emin’ olur”…

Mümkün olsa “aynı anda”, her yerde ve bütün zamanlarda birden yaşamaya istek duyacak kadar bir merak adamı olan İlber Ortaylı “Zaman Kaybolmaz”da Kırım’da başlayan ve tarihle iç içe geçen yaşamını anlatıyor. İlber Ortaylı’nın özel tarihi, birbirinden “tamamen habersizce” Kırım topraklarında yaşayan Şefika Hanım ve Kemal Bey’in; İkinci Dünya Savaşı cehenneminde ve yine tamamen farklı ve uzun serüvenlerle Kırım’dan kopup, Avrupa’ya gelmesi ve (Kırım’da değil de) Avusturya’da tanışarak evlenmesi ile başlıyor ...Ve nelerden ve nerelerden geçmiyor ki?..

“Aslında tarihçilik, sanattır. Bir ilmi tarafı vardır. Ondan sonra ‘ilmin üstünde’ bir tarafı gelir” diyen Ortaylı, uzmanlığı olan tarih dışında da birçok konuyla ilgilendi. İlk yazıları tiyatro eleştirileri oldu ve tiyatro hep yoğun bir ilgi alanı olarak kaldı. “Hafıza”, ona göre bir tarihçide bulunması gereken en temel vasıflardan biri oldu. “Hafızası iyi olmayan ve hafıza eğitimi görmeyen birinin tarihçi olması mümkün değildir” diyor Ortaylı...


Zaman Kaybolmaz
-İlber Ortaylı Kitabı-
Söyleşi: Nilgün Uysal
İş Bankası Kültür Yayınları, 626 sf.
Dizi: Nehir Söyleşileri -19